|
انتظار من منتظرم تا که تو از راه بیایی از سقف سماء هم چو رخ ماه بیایی من تشنه ی دیدار تو ام ناجی عالم عالم که شود تشنه تو آن گاه بیایی یک عمر طویل است تو رحمی به دلم کن حیف است اگر فرصت کوتاه بیایی دانم که گنه در همه جا ریشه دوانده دانم که در این راه به اکراه بیایی مسکین تو هستیم و همه در پی رهبر خشنودم از آن جاه که چون شاه بیایی دانم که گریزانی از این عالم پر فسق وقت است که از محضر الله بیایی ای مهدی موعود کجا جای تو جویم ؟ ای کاش از آن مقصد دلخواه بیایی در غیبت تو سینه ی ما آه کشان است تا شاید از این راه بر این آه بیایی در حق بشر وصل به اخلاص حلال است حق است به ما گر تو به ولله بیایی |
|