چون که افتادم به راه تو غلط کردم غلط

دل چو دادم بر نگاه تو غلط کردم غلط

آنکه خود را در گناه تو رها کردم رها

چون پذیرفتم گناه تو غلط کردم غلط

تا که خو کردم ، پناهم را ز کف دادم ز کف

خو گرفتم در پناه تو غلط کردم غلط

روز هایم را به پای تو فدا کردم فدا

شب غمین بودم ز آه تو غلط کردم غلط

این که چون شمعی چراغت بوده ام بد بود بد

آنکه شب گشتم چو ماه تو غلط کردم غلط

من که دائم در نیاز تو فنا گشتم فنا

چون سپردم دل به گاه تو غلط کردم غلط

همچو آتش در دل آتش هوا گشتی هوا